Τα ελληνικά νησιά ζουν ένα παράδοξο: τον χειμώνα έχουν λίγους κατοίκους και αρκετό νερό, το καλοκαίρι ο πληθυσμός τους πολλαπλασιάζεται και οι βροχές σχεδόν μηδενίζονται.
Γιατί το πρόβλημα οξύνεται
Οι υψηλότερες θερμοκρασίες αυξάνουν την εξάτμιση, οι βροχοπτώσεις γίνονται πιο ακανόνιστες και ο τουρισμός συγκεντρώνει τη ζήτηση στους μήνες με τη μικρότερη διαθεσιμότητα. Παράλληλα, η υπεράντληση γεωτρήσεων κοντά στις ακτές προκαλεί υφαλμύρωση των υπόγειων υδροφορέων.
Αφαλάτωση: απαραίτητη αλλά όχι πανάκεια
Οι μονάδες αφαλάτωσης με αντίστροφη όσμωση είναι πλέον η βασική πηγή πόσιμου νερού σε πολλά νησιά των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων. Καταναλώνουν όμως ενέργεια και παράγουν άλμη που πρέπει να διαχειρίζεται σωστά. Η σύνδεσή τους με ανανεώσιμες πηγές θεωρείται το επόμενο λογικό βήμα.
Επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων λυμάτων
Τα επεξεργασμένα λύματα μπορούν να αξιοποιηθούν για άρδευση πρασίνου ή γεωργία, με τις κατάλληλες προδιαγραφές. Έτσι το πόσιμο νερό μένει για εκεί που πραγματικά χρειάζεται.
Η σοφία των στερνών
Οι παλιοί νησιώτες συνέλεγαν το νερό της βροχής από τις ταράτσες σε υπόγειες στέρνες. Η αποκατάσταση και η υποχρεωτική κατασκευή δεξαμενών όμβριων σε νέα κτίρια επανέρχεται στη δημόσια συζήτηση ως απλή και φθηνή λύση.
Τι μπορούν να κάνουν επιχειρήσεις και επισκέπτες
- Καταλύματα: μειωτές ροής, αλλαγή πετσετών κατ’ επιλογή, άρδευση με σταγόνες και φυτά ανθεκτικά στην ξηρασία.
- Επισκέπτες: σύντομο ντους, αναφορά διαρροών, σεβασμός στις οδηγίες του δήμου.
- Δήμοι: έγκαιρος εντοπισμός διαρροών στο δίκτυο, που σε παλιά δίκτυα μπορεί να είναι σημαντικές.
Το νερό στα νησιά δεν είναι αυτονόητο· είναι κοινός πόρος που χρειάζεται σχέδιο.
